In juli had ik echt genoeg van de regen. De tomaten begonnen voor mijn neus te rotten en ik heb vorige zomer echt de zon gemist. Eigenlijk had ik daar ondanks drie maanden zon in het voorjaar nog steeds last van... dat het vorige zomer zo slecht was en ik de zon had gemist.

Ik wil nog steeds drie maanden zonneschijn, niet zo heet, dat dan weer niet, maar ik hou van bescheiden warmte.

 

Die ene bewuste dag dat het leek te onweren in het riool en het water in de wastafel boven omhoog kwam werd ik zowat bang van die heftige regen en de wind. Zelfs een stuk onder het afdak werd ik nog kletsnat toen ik nog wat binnen moest zetten en er 70 mm neerslag viel in een paar uur tijd. De adem werd me ontnomen door de wind die de regen hard tegen mijn gezicht deed waaien.

 

Zulk weer had ik nog nooit eerder meegemaakt.

 

Enkele dagen later zat ik daar dan... zomaar... en zowaar... op het station om een ticket te kopen naar het buitenland. Niet te geloven dat ik daar zat, maar er was nog een plekje in de trein gelukkig...  nadat de mevrouw van het loket en ik elkaar regelmatig verkeerd begrepen hadden, had ik hem dan toch.... het juiste enkeltje naar Frankrijk. De trein naar Avignon. Ik had van tevoren mijn ouders opgebeld om te vragen of ik op bezoek mocht komen. Als alles goed ging, zou ik na twee dagen in het zuiden van Frankrijk zitten.

 

De zon heeft me wel even aan het twijfelen gebracht de volgende dag, die begon opeens te schijnen en het werd prachtig mooi warm weer. Even was ik bang dat het in zuid Frankrijk misschien opeens slechter kon zijn dan in Nederland, want in een groot deel van Frankrijk regende het. Maar misschien was die mooie zonnige dag wel om me een warm gevoel te bezorgen ten aanzien van mijn vertrek, want na thuiskomst hoorde ik dat het erna niet meer zo mooi weer in Nederland was geweest als díe bewuste dag.

 

 

 

Het weer speelt de natuur soms op een vreemde manier parten. Ik geef nogal eens water en ben soms bang dat ik te vaak water geef. Een paar dagen later zaten we echter achterin de tuin... met verdroogde bolletjes bloesemblaadjes van de prunus in onze haren en prunusdotjes als bootjes dreven in de vijver.  Denk je dat je overdrijft met water geven, moet je toch concluderen dat dat niet zo is. Gelukkig maar dat ik de appelbomen wel water heb gegeven, maar of ze echt vruchten zullen dragen moeten we nog maar afwachten. Nog nooit zo snel heb ik de bloesem van de appelboom zien uitbloeien. Ongelooflijk.

 

Ik ben met mijn hoofd helemaal in de wereld van de tuin. De tuin bij huis en de volkstuin. Alles groeit zo hard en de vogeltjes houden mij nauwlettend in de gaten. Bij alles wat ik doe kijken ze of ze er wat aan hebben. Als ik de plantjes of het gras water geef komt er vaak wel een merel aan, om te kijken of er insectjes boven komen of om druppeltjes te drinken van de blaadjes.

Soms is het een ware strijd met ''moeder'' natuur, met twee vrouwtjes merels die nesten bouwen naar hartelust. 

 

Vogel, die weet er wel van hoe je nesten bouwen moet, weten wij vogeltjes. Je vindt bij haar altijd wel een leuke gewortelde plant in vochtige grond. Zo fijn is dat als er ook van die lekkere worteltjes in die grond zitten, want dat is prima om je nest mee op te bouwen. Dat houdt de aarde zo lekker bij mekaar en je nest mag natuurlijk niet uit elkaar vallen!

Hele ladingen grond met worteltjes nemen we mee. Soms denkt Vogeltje dat we wel drie nesten bouwen of één super nest. De vijver mist al een plant, de schildpadbloem die ze had gezaaid die haalden we ook maar over hoop en een slaplantje wat in een perspotje was geperst dat was oh zo handig ook! ja niet alleen die modder die daarin stevig in elkaar is geperst, maar ook die verse worteltjes in de grond.

Vogeltje maar gebaren en praten tegen ons: ze heeft perspotjes geperst voor ons met opgedroogd mos erin, speciaal voor ons. Eerst keek ik, merellief, er naar, maar ik begreep niet wat ze er mee bedoelde. Ik bleef vogeltje maar aankijken: wat bedoel je nou? en de moeder van Vogel maar lachen. Het moest dus serieus iets nuttigs zijn, maar ik zag het er niet aan af. Pas een dag later, toen het naast een plantje stond waar ik de wortels en aarde van meenam, ontdekte ik opeens dat ik daar ook prima een nest van kon maken, maar daarna had ik toch maar liever weer die lekker aanvoelende pas gepote plantjes. Die doen het in een nest nou eenmaal goed en daar zijn we haar heel dankbaar voor. Vogeltje moet vast ook heel blij zijn, dat ze ons zo goed helpt!  

 

Liefs, de merel uit de tuin van Vogel

 

Tuinvragen of vragen over bepaalde planten kan ik proberen te beantwoorden, alleen is mijn plantenkennis wel grootdeels beperkt tot planten die in onze tuin staan.

 

tags: vraag / vragen over tuin vogels, tuinvragen